در مقاله ای در همین سایت درباره ی عروق واریسی بحث شد.جهت درمان این عروق از روشهای مختلف استفاده می شود از جمله اسکلروتراپی ،لیزر،جراحی عروق.
اسکلروتراپی به تزریق ماده اسکلروزان به عروق اطلاق می شود که این تزریق با تحریک دیواره عروق منجر به بسته شدن عروق و تبدیل انها به یک طناب فیبروتیک می شود.
دو نوع اسکلروتراپی داریم:۱-مایع۲-کف یا فوم
نوع مایع بیشتر برای عروق کوچک و متوسط و نوع فوم برای عروق بزرگتر به کار می روند.
هدف از انجام اسکلروتراپی چیست؟
۱-درمان عروق واریسی و پیشگیری از عوارض واریس
۲-کاهش و یا رفع علایم عروق واریسی
موارد منع مصرف اسکلروتراپی:
۱-حساسیت به ماده اسکلروزان
۲-وجود عفونت در محل اسکلروتراپی و یا عفونت وسیع و گسترده
۳-بی تحرکی دائمی
۴-حاملگی و شیردهی
۵-سلامت عمومی ضعیف
۶-ترومبوز و انعقاد حاد وریدی و آمبولی ریه
۷-بیماری انشدادی عروق شریانی
در ابن روش درمانی در ابتدا شرح حال و معاینه و سونوگرافی داپلر عروق وریدی جهت کشف علت و محل عروق واریسی انجام می شود.
روش انجام:
در حالت دراز کش مایع اسکلروزان در عروق تزریق می شود که منجر به محو آنی عروق می شود گرچه این یک واکنش زودرس است ولی در عرض چند هفته رگ تبدیل یه طناب فیبروتیک می شود.
پس از انجام باید فشار به محل تزذیق وارد شود و بانداژ یا جوراب واریس تا دو هفته استفاده نمود.
بلافاصله بیمار باید تحرک داشت باشد تا لخته در رگ تشکیل نشود.ورزش شدید و سونا و حمام بخار و تماس شدید با نور خورشید تا دو هفته ممنوع است.
عوارض اسکلروتراپی:
خود به دو نوع غیر جدی و جدی تقسیم می شوند.
عوارض غیر جدی شامل:
اختلال بینایی گذرا،سردرد،اختلال شنوایی گذرا،اسیب به عصب حسی،سرفه خشک،احساس سفتی در سینه،پر رنگ شدگی و لک در محل انجام،لخته شدن خون در عروق سطحی.
عوا ض جدی و اغلب نادر شامل:
آنافیلاکسی و حساسیت شدید،نکروز پوستی،انعقاد عروق وریدی،آسیب به اعصاب حرکتی ،کهیر،درماتیت تماسی آلرژیک،تلانژکتازی و ایجاد عروق کوچک سطحی
